Program KSP na rok 2019 – wersja 19.01.025.

Zaleca się, aby przed przystąpieniem do instalowania wersji programu, utworzyć kopię bazy danych w wersji dotychczas używanej. Dodatkowo należy posiadać prawa administratora oraz wyłączyć funkcję: „kontrola konta użytkownika„. .

Zmiany w wersji 19.01.025

  • Poprawiono JPK_VAT – korekta w sytuacji gdy korygujemy miesiąc umieszczając w nim dokument zakupu w odwrotnym obciążeniu, który pierwotnie występował w pierwszym składanym JPK. Błędnie umieszczaliśmy dla podatku należnego datę otrzymania dokumentu, zamiast daty wystawienia faktury.
  • Poprawa obliczania składki zdrowotnej, w sytuacji gdy pracownik cały miesiąc pobiera zasiłek i dodatkowo otrzymuje niewielkie wynagrodzenie wliczane w podstawę składki zdrowotnej i w podstawę podatku.

Pobierz wersję 19.01.025  

Zmiany w wersji 19.01.024

  • Poprawiono sposób obliczania wynagrodzenia za Urlop na opiekę nad dzieckiem (max 2dni). W stawce godzinowej nie uwzględniliśmy nadgodzin z bieżącego miesiąca)
  • Od pierwszego maja 2019 obowiązuje nowe rozporządzenie w sprawie odliczania lub zwrotu ulgi na zakup kasy fiskalnej. Od teraz ulga będzie przysługiwać wyłącznie od zakupionej kasy typu Online. Przepis przejściowy pozwala jeszcze odliczyć niewykorzystaną ulgę od zakupionych przed 1 maja kas (kasy bez raportowania do CRP) na starych zasadach.
  • Aktualnie obowiązujące deklaracje podatkowe nie są przystosowane do rozliczania nowej ulgi, którą wykazuje się w całości w jednej deklaracji podatkowej rozliczając ją z podatku należnego, a gdy jego wartość jest niewystarczająca, nierozliczoną część można przenieść na następny miesiąc lub żądać zwrotu (Niestety zwrot może nastąpić wyłącznie po złożeniu odpowiedniego wniosku, który jak na razie trzeba będzie stworzyć samemu w formie papierowej – brakuje wzoru). Ponieważ aktualna deklaracja nie pozwala rozliczyć zwrotu zgodnie z opisami odpowiednich pól na deklaracji, musieliśmy skorzystać z tego co mamy zważając aby wprowadzane kwoty spełniały warunki narzucone przez schemat xsd. Warunki te zostaną spełnione jeśli opis pola 55 będzie miał postać. Kwota wydatkowana na zakup kas rejestrujących, do zwrotu w danym okresie rozliczeniowym lub przeniesienia na następny okres. Natomiast opis pola 56: Jeżeli różnica kwot pomiędzy poz. 51 i 41 jest większa lub równa 0, wówczas poz. 56=poz. 51 – poz. 41 + poz. 55, w przeciwnym wypadku należy wpisać kwotę z poz. 55 (było 0). Dodane przez nas teksty wytłuściliśmy. Ten sposób gwarantuje rozliczenie ulgi.
  • W związku z wejściem w życie nowego rozporządzenia zmieniliśmy dane wprowadzane w opcji Kasy Fiskalne. (dodaliśmy typ kasy i datę jej zakupu)
  • Dodano czcionkę dla francuskiej litery É é (czcionki przy edycji pola można wybrać po wciśnięciu klawisza Ctrl+Z (lub Shift+Ctrl+Z dla małych/dużych liter)
  • Przygotowano nową strukturę xml – JPK_FA obowiązującą od lipca 2019 (wariant 2)
  • Nowy druk wniosku ZUS Z3 (ZUS usunął  informację o zaświadczeniu lekarskim)
  • Od prawie 2 lat obowiązuje nowa interpretacja przepisu w sprawie prawa do odliczenia podatku naliczonego i momentu powstania obowiązku podatkowego przy zakupie towarów i usług od małego podatnika rozliczającego się metoda kasową (MP-kasowiec) w transakcjach objętych odwrotnym obciążeniem. Otóż niezależnie od tego czy nabywca jest MP-kasowcem, czy też nie, jeżeli dokonuje zakupu w odwrotnym obciążeniu  od MP-kasowca (na fakturze są dwa dopiski „odwrotne obciążenie” oraz „metoda kasowa”) zarówno obowiązek podatkowy w podatku należnym jak i prawo do odliczenia podatku naliczonego powstaje w miesiącu w którym dokonano całości lub części zapłaty. Ten schemat zaimplementowaliśmy do Ksp w zeszłym roku i funkcjonuje poprawnie.  Nieprawidłowo ujmowaliśmy sytuacje w których nabywcą był MP-kasowiec a sprzedawcą „zwykły” podatnik vat czynny. Taką transakcję rozliczaliśmy identycznie jak opisaną poprzednio, czyli zarówno podatek naliczony jak i należny wykazywaliśmy w miesiącu zapłaty. Konsultowane przez nas biura rachunkowe są zgodne, że sposób postępowania powinien tu być inny i powinien wynikać z rozumowania identycznego jak przy interpretacji, gdy sprzedawcą był MP-kasowiec. W odwrotnym obciążeniu obowiązek podatkowy powstaje u sprzedawcy, a nabywca jest jedynie zobligowany do jego zapłaty i wykazania w odpowiedniej deklaracji podatkowej. Tak więc jeśli sprzedawcą w odwrotnym obciążeniu jest „zwykły” podatnik a nabywcą MP-kasowiec, podatek należy nabywca powinien wykazać w miesiącu wykonania usługi budowlanej lub otrzymania faktury niezależnie od tego czy faktura została zapłacona czy nie. Natomiast podatek naliczony może ująć w deklaracji dopiero za okres w którym dokona zapłaty.
  • Zmiana metody obliczeń w trakcie roku zawsze jest niebezpieczna, bowiem ponowne przeliczenie okresu w którym istnieje dokument inaczej ujmowany w deklaracji podczas bieżących obliczeń, może spowodować zmiany w samej deklaracji. Będzie to miało miejsce w sytuacji gdy łącznie zaistnieją poniższe warunki:
    • Podatnikiem jest mały podatnik rozliczający się metodą kasową
    • Podatnik zakupił towar lub usługę opodatkowaną odwrotnym obciążeniem i sprzedawca nie jest małym podatnikiem stosującym metodę kasową.
    • Faktura zakupu nie została w całości zapłacona w okresie w którym u sprzedawcy powstał obowiązek podatkowy
  • Takie dokumenty będą od teraz inaczej traktowane przez program. W związku z tym deklaracje za okresy w których otrzymano fakturę oraz okresy w których dokonano zapłaty należy skorygować deklaracje. W miesiącu w którym otrzymano fakturę pojawi się cały podatek należny a w miesiącach w których dokonano zapłaty, podatku tego nie będzie (a był). Najlepiej powtórnie przeliczyć miesiące wspomniane wyżej, dodać korektę deklaracji (jpk) i po przeliczeniu wysłać. Aby ułatwić sprawdzenie czy u podatnika występuje ten problem dodano do kontroli w VAT odpowiednią opcję  – „Kontrola dokumentów OO„.

Zmiany w wersji 19.01.021

  1. Zaktualizowano deklarację i stawki opłat środowiskowych
  2. Poprawiono import skanowanych dokumentów z Saldeo dotyczących importu usług.
  3. Zaktualizowano deklarację GUS Z-12
  4. Zmieniono sposób wykonywania dodatkowej wypłaty (F8). Zasada działania jest identyczna jak dotychczas, zmienił się jedynie sposób postępowania. Przypomnijmy. Jeżeli lista płac została już sporządzona i wypłacona, a my chcemy wypłacić jeszcze za dany miesiąc dodatkowy składnik nie uwzględniony w pierwotnej liście płac. Postępowaliśmy następująco:
    • Należało dopisać (o ile go nie było) dodatkowe potrącenie i nazwać go np. „Wypłacone wynagrodzenia”
    • Należało założyć pracownikom kartotekę potrąceń na dany miesiąc
    • Na bieżącej liście płac naciskaliśmy F8 i zaznaczonym pracownikom program przepisywał kwotę do wypłaty do wypranego potrącenia. (przeliczenie listy płac po tej operacji dawało do wypłaty kwotę 0, bowiem cała poprzednia wypłata była potrącana)
    • Następnie trzeba było dopisać składnik dodatkowo wypłacany i wprowadzić mu odpowiednie kwoty
    • Przeliczenie listy płac powodowało, że kwota do wypłaty wynikała wyłącznie z wprowadzonego składnika.
    • aby usunąć taką dodatkową wypłatę, należało wyzerować kwoty potrąceń i dodatkowego składnika, a następnie przeliczyć listę płac.
  5. Obecnie zmieniliśmy sposób postępowania, dzięki czemu będzie można wydrukować listę wypłat z wypłaconym składnikiem. Oczywiście dodatkowy składnik powinien być wypłacony w tym samym miesiącu w którym wypłacono podstawową listę płac. Wypłatę dodatkowych składników dokonanych przed podstawową wypłatą wynagrodzeń, ale w tym samym miesiącu co lista podstawowa opisujemy niżej. Natomiast najtrudniejszy przypadek, w którym wypłacamy dodatkowy składnik w innym miesiącu niż wypłata listy podstawowej jest aktualnie w fazie opracowywania. A więc obecnie aby dokonać dodatkowej wypłaty składnika postępujemy następująco:
    • .Jeżeli nie mamy, to dopisujemy nowe potrącenie i nazywamy go np. „Wypłacone wynagrodzenia”
    • Na bieżącej liście płac zaznaczamy pracowników którym chcemy wypłacić dodatkowy składnik i naciskamy klawisz F8. Jeżeli nie jest to pierwsza wypłata dodatkowego składnika, program zapyta, czy zamierzamy dodać nową wypłatę, czy też usunąć poprzednią. Jeśli wybierzemy dodanie nowej wypłaty, program wyświetli listę wolnych (bez wprowadzonych kwot) potrąceń, z której należy wybrać to, do którego zostanie przepisana „kwota do wypłaty” z bieżącej listy.
      .Następnie program pokaże listę wszystkich niewykorzystanych składników typu „Definiowane dopłaty”. Należy wybrać ten składnik, który będziemy dodatkowo wypłacać.
    • W następnej kolejności pokaże się nam formatka, na której wpiszemy nazwę wypłaty np. (Wypłata premii za brak nieobecności) oraz datę. Data powinna się zawierać w miesiącu w którym wypłacono podstawową listę płac i powinna być większa lub równa dacie poprzednio dokonanej dodatkowej wypłaty, a jeśli jest to pierwsza dodatkowa wypłata powinna być większa lub równa dacie podstawowej wypłaty.
    • Po zatwierdzeniu danych na formatce klawiszem END. Pokaże nam się tabela z listą zaznaczonych wcześniej pracowników i kolumną z kwotami wybranego składnika.
    • Należy wpisać kwoty brutto składnika do wypłaty. Można skorzystać z podstawiania pod zaznaczone rekordy. Uwaga: Każdy pracownik powinien mieć wpisaną kwotę składnika.
    • Po naciśnięciu klawisza F10 dodatkowy składnik zostanie wypłacony. Oznacza to że brakującym pracownikom zostaną dopisane kartoteki potrąceń i dodatkowych wypłat. W potrącenie zastaną przepisane aktualne kwoty do wypłaty, a w dodatkowy składnik kwoty wprowadzone w poprzednim punkcie. Następnie lista zostanie policzona.
  6. Jeżeli chcemy wydrukować listę wypłat dodatkowego składnika, naciskamy F5 i wybieramy nowa opcję pod pozycja 7.
  7. Pod opcją „Obliczania podstawowej listy płac” dodano opcję „Wypłata składnika awansem”. W opcji tej będziemy wprowadzać wypłaty wybranego składnika dokonane przed podstawową listą płac. Bez względu na datę wprowadzonej wypłaty program uzna, że wypłata wybranego składnika dokona się w tym samym miesiącu co podstawowa lista płac i dodatkowo przed podstawową listą. Oznacza to, że wprowadzony w tym punkcie składnik zostanie dodany do podstawowej listy a jego kwota „do wypłaty” zostanie potrącona. Sposób postępowania jest następujący.
    • Po wybraniu opcji wypłaty składnika będziemy musieli wybrać miesiąc za który jest on należny, a dokładniej miesiąc za który zostanie rozliczony w podstawowej liście płac.
    • W następnej kolejności należy dopisać rekord z wypłatą składnika i określić jego parametry. A więc datę jego wypłaty (musi poprzedzać datę zasadniczej posty płac), oraz pozostałe parametry związane ze zmniejszeniem kwoty wypłaty składnika o składki Zus, podatek i inne parametry. Składnik powinien być wcześniej zdefiniowany i na formatce z jego parametrami powinien zostać wybrany klawiszem INSERT. Można zmienić mu nazwę na inną, ale sam składnik musi być wybrany. Zwróćmy uwagę, że jeżeli w parametrach określimy, aby potrącić składkę Zus, a składnik w swojej definicji składników definiowanych nie będzie miał ustawionego parametru, że wlicza się go w podstawę składek na ubezpieczenie społeczne, to program pomimo ustawienia parametru dotyczącego składek na „Tak”, nie potrąci tych składek. Dotyczy to również pozostałych parametrów.
    • Po wybraniu składnika i wpisaniu parametrów naciskamy ENTER. Zostaniemy przekierowani do tabeli w której będziemy wpisywać wartości składnika dla poszczególnych pracowników. Dopisanie pojedynczego pracownika następuje po naciśnięciu klawisza INSERT, a dopisanie wszystkich pracowników klawiszem Ctrl+Z (podobnie jak ma to miejsce przy wprowadzaniu składników definiowanych).
    • Można wpisać dla poszczególnego pracownika kwotę BRUTTO składnika (wtedy program obliczy kwotę do wypłaty) lub kwotę do wypłaty (wtedy program obliczy kwotę BRUTTO). Można też podstawić pod zaznaczone rekordy wpisaną kwotę brutto lub do wypłaty, po naciśnięciu klawisza F8.
    • Wciskając klawisz F5 możemy wydrukować listę wypłat składnika lub podstawić pod niego wcześniej wprowadzone kwoty w opcji definiowanych składników. Można to zrobić jednorazowo. Ta opcja zostanie w przyszłości usunięta, podobnie jak opcja F10-obliczenia (Składnik definiowany powinien być aktualizowany każdorazowo po zmianie kwoty, ponieważ mogą pojawić się błędy, pozostawimy tę opcję przez jakiś czas).
    • Usunięcie pracownika z listy wypłat spowoduje wyzerowania definiowanego składnika (dla usuwanego pracownika).

Zmiany w wersji 19.01.020

  1. Poprawa wydruku „Dokumentacja do storna” – Przekazywanie VAT-Koszt do księgi. Wydruk nie uwzględniał ograniczeń w zaliczaniu do kosztów uzyskania wydatków samochodowych.
  2. W druku pełnomocnictwa do ZUS ZUS-PEL, zmieniono adresy do korespondencji. Adres udzielającego pełnomocnictwa jest zawsze adresem firmowym, a adres pełnomocnika zawsze adresem biura rachunkowego. Wszystkie numer telefonów są numerem wpisanym jako numer osoby reprezentującej podatnika.
  3. Poprawiono tworzenie xml dla korekty deklaracji VAT-7 za styczeń 2019. Program kończył działanie z błędem.

Zmiany w wersji 19.01.019

  1. Opublikowano nowe wartości kwot wolnych od potrąceń z zasiłków. Normy w KSP zostaną zaktualizowane.
  2. Poprawiono wydruk Świadectwa pracy (część związana z urlopem macierzyńskim)

Zmiany w wersji 19.01.018

  • Nowa wersja zgłoszenia ZAP-3 (5) deklaracja papierowa obowiązuje już teraz a elektronicznie od 9-go marca.
  • W kontroli w VAT i w Zamknięciu miesiąca uwzględniono zmiany związane z zaliczaniem do kosztów nieodliczonego podatku VAT od wydatków związanych z samochodem osobowym.
  • Poprawiono korektę samochodu z Art.90b (zmiana celu użytkowania, ale nie sprzedaż) gdy u podatnika występuje sprzedaż zwolniona ale samochód wykorzystywany jest wyłącznie do działalności opodatkowanej.
  • MF przywróciło na swoje miejsce aplikację sprawdzająca zgodność składni składanych deklaracji z obowiązującym schematem. Ci z Państwa którzy wyłączyli sobie „kontrole składni” w ustawieniach programu bcEdek, mogą ją z powrotem przywrócić.

    

Do wysyłki deklaracji ZUS konieczna jest nowa wersja Płatnika. Udostępniono nową wersję – 10.02.002 programu Płatnik, którą trzeba pobrać samodzielnie. http://www.zus.pl/firmy/program-platnik/pobierz

 

Zmiany w wersji 19.01.017

  • W samochodach dodano edycję dokumentu z nieistniejącym samochodem (taka sytuacja mogła się pojawiać w wyniku np. braku zasilania komputera).
  • Program instalacyjny naprawi sytuację, w której edycja straty za 2018 rok kończyła się błędem.

Zmiany w wersji 19.01.016

  1. Dodano nową wersję deklaracji VAT-7 w wersji xml. Nowy schemat zacznie obowiązywać od 1.III.2019.
  2. Poprawa tworzenia RPA dla zatrudnionych na umowę zlecenie. W niektórych przypadkach program ujmował osobę tylko z ubezpieczeniem zdrowotnym (kwoty podstaw były od innej osoby).

Zmiany w wersji 19.01.015

  1. W samochodach dodaliśmy punkt „Ubezpieczenie”. Można w nim wprowadzać składkę ubezpieczenia samochodu z polisy i wartość samochodu z polisy. Program na podstawie tych kwot oraz stosownych limitów zależnych od sposobu użytkowania i typu pojazdu określi jaka część wprowadzonej kwoty ubezpieczenia stanowi koszt uzyskania. Dla podatników ze strukturą z art.90 odpowiednio wyliczona kwota VAT-koszt będzie przenosić się do księgi i będzie udokumentowana w zestawieniu (jeden z punktów w wydruku ewidencji VAT).
  2. Dodano nową deklarację VAT-7 i VAT-7K – wersje 19 i 13. Nowe deklaracje są jedynie w formie wydruku, plik xml tworzony jest nadal wg wersji 18 i 12, ponieważ MF nie opublikowało jeszcze obowiązującej schemy.

Zmiany w wersji 19.01.014

  1. Poprawiono poważny błąd przy tworzeniu deklaracji RPA i RIA. Wynikał z zasugerowania się wadliwym opisem formatki w programie płatnik. Na deklaracji RPA w bloku IIIC i na deklaracji RIA w bloku VI należało ująć podstawy składek na ubezpieczenie wypadkowe tylko w takiej części, w jakiej nie stanowiły podstawy na ubezpieczenie społeczne. My ujmowaliśmy pełne podstawy składek na ubezpieczenie wypadkowe.
  2. Naprawiono wydruk umowy o pracę (w niektórych przypadkach nadal program kończył pracę z błędem systemowym).
  3. W samochodach, w rejestracji wydatków i rat leasingowych zablokowano edycję pola z podatkiem VAT dla „niewatowców”.
  4. Naszym zdaniem jeżeli w racie leasingu zawartego przed 2019 rokiem zawarte jest ubezpieczenie i fakt ten jest odnotowany w umowie, to tak jak w ubiegłych latach można zaliczyć w koszty 100% raty niezależnie od tego czy faktura nadal zawiera 1 pozycję, czy kilka: osobno kapitał, odsetki i ubezpieczenie. Jeżeli jednak są Państwo innego zdania, można zmienić w KSP datę zawarcia umowy np. na 1 styczeń 2019 i wtedy ubezpieczenie wpisywać w ubezpieczenie, a kapitał w odsetki (jeśli auto jest droższe niż 150tys). Na formatce z ratami leasingu opisane kwoty są czysto umowne:
    • Pole „Kapitał” oznacza że w koszty zaliczymy jedynie 150000/wartość_auta wprowadzonej kwoty,
    • Pole „Odsetki” oznacza że wprowadzona kwota jest w 100% zaliczana w koszty
    • Pole „Ubezpieczenie” oznacza że w koszty zaliczymy jedynie 150000/wartość_auta_z_polisy wprowadzonej kwoty,
    • Pole „Eksploatacja” oznacza że wprowadzona kwota jest w 75% zaliczana w koszty
  5. Inny problem występuje, gdy dla samochodu o wartości przekraczającej limit, który jest na ewidencji środków trwałych chcemy zaewidencjonować ubezpieczenie. Wtedy aktualnie, należy sobie samemu wyliczyć kwotę kosztu do księgi, a do ewidencji VAT wpisać 50%netto i 50% VAT. Oczywiście pozostaje nierozwiązaną kwestią kwota VAT koszt dla podatników ze strukturą z art.90. To też trzeba by odpowiednio stornować w księdze samodzielnie. Mamy w planach dodanie w samochodach punktu „Polisa”, gdzie obliczenia będą się wykonywać automatycznie. Musimy jednak z tym poczekać aż bieżące kwestie zostaną rozwiązane.
  6. W opcji pożyczki dotychczas wprowadzone tam potrącenia dobrowolne, były potrącane z wynagrodzenia netto bez uwzględniania żadnych kwot wolnych od potrąceń. Obecnie na umowie pożyczki można wpisać procent limitu. Procent ten oznacza, że po potrąceniu raty pożyczki pracownikowi powinna pozostać do wypłaty kwota równa płacy minimalnej netto pomnożonej przez ten procent (ustawowo 100% na rzecz własnego pracodawcy lub 80% w pozostałych przypadkach). Płaca minimalna netto jest to ustawowa płaca minimalna zmniejszona proporcjonalnie o etat i o procent płacy minimalnej (pierwsza praca) i pomniejszona o składki na ubezpieczenie społeczne , zdrowotne i zaliczkę podatku. Jeżeli będziemy mieli kilka pożyczek, spłacanych w tym samym czasie, program rozpocznie ich potrącanie od tych dla których kwota wolna jest najwyższa. Jak wiadomo, jeżeli pracodawca nie może potrącić całej raty pożyczki z uwagi na kwotę wolną od potrąceń, wtedy pracownik powinien niepotrąconą część przekazać wierzycielowi dobrowolnie z własnych środków które ma do dyspozycji. Planujemy stosowny wydruk i możliwość wpisania kwot przekazanych przez pracownika o ile wierzycielem byłby pracodawca.
  7. W pierwszej kolejności program wykonuje potrącenia Ustawowe (alimenty, komornik, kary, zaliczki), w następnej pożyczki i dopiero na samym końcu definiowane potrącenia. Te ostatnie nie są niczym ograniczone.
  8. Słowo pożyczka jest tu umowne, można również wpisywać tu inne potrącenia, co do których chcemy pilnować obowiązujących limitów, np. składki na ubezpieczenie na życie, składki na rzecz związku itp.
  9. Jeżeli w pole z kwotą raty wpiszemy kwotę 0zł, program będzie się starał potrącić maksymalną kwotę.

Zmiany w wersji 19.01.013

  1. Poprawiono błąd przy wydruku umowy o pracę dla nowo zatrudnionych.
  2. Kilka poprawek związanych z tworzeniem deklaracji RPA, RIA. Ponownie program instalacyjny stara się obliczyć wartość składników o których mowa w deklaracji RPA część III/E za ubiegłe lata.

Zmiany w wersji 19.01.012

  1. VAT koszt od paliwa i leasingu przekazywany był do KSP (przekaż storna) w pełnej nieodliczonej wysokości bez uwzględniania stosownych limitów.
  2. Zaliczenie wydatków eksploatacyjnych do kosztów uzyskania przychodu u „niewatowców”, będzie się odbywało wg poniższych zasad:
    • Samochody typu A1 i A2 mają 100% odliczenia kosztów eksploatacyjnych
    • Samochody typu B mają 75% kosztów eksploatacyjnych
    • Samochody typu E mają 20% kosztów eksploatacyjnych
    • Powyższe zasady obowiązują również dla raty leasingu w części odnoszącej się do wydatków eksploatacyjnych
  3. Jeżeli użytkownik jest zdania, że:
    • dla samochodów B może odliczyć 100% wydatków, to może je wówczas wpisać bezpośrednio w koszty lub zmienić typ samochodu na A2
    • dla samochodów A2 może odliczyć 75% wydatków, to może zmienić typ samochodu na B.
  4. Od 1-go lutego składając deklaracje VAT ze wskazanym zwrotem, nie składa się już załączników VAT-ZZ i VAT-ZT. W związku z tym odpowiednio zmodyfikowaliśmy formatkę z edycją deklaracji. Do końca roku można składać deklaracje na dotychczasowych drukach (wersja 18).
  5. Na wydruku umowy o pracę poprawiono określenie długości okresów wypowiedzenia.
  6. Program instalacyjny przy instalacji, sprawdzi we wszystkich firmach, czy samochody na ewidencji przebiegu są pokazywane w rejestrze samochodów i jeśli nie są, to naprawi ten problem. Oraz sprawdzi czy w rejestrze struktury z art.90 nie brakuje któregoś z lat, Jeśli tak, problem zostanie naprawiony.

Zmiany w wersji 19.01.011

  • Poprawa błędu występującego podczas tworzenia deklaracji ZUS w firmie bez pracowników i zleceniobiorców.

Zmiany w wersji 19.01.010

  1. Poprawa błędu. Na deklaracji RCA2 zamieniony był miejscami przychód za ubiegły rok i podstawa składki
  2. Dodano do aktualizacji danych o samochodach, samochody które były w zeszłym roku prowadzone na ewidencji przebiegu pojazdu. Aby doszło do aktualizacji samochodu musi być przypisany do niego przynajmniej jeden rachunek za ubiegły rok. W większości firm, po zainstalowaniu nowej wersji, samochody powinny się pojawić automatycznie.
  3. Poprawa błędu. Po wczytaniu danych z archiwum zip program zerował zapłacone składki ZUS.
  4. Przy dopisywaniu rachunku do umowy zlecenia domyślny kod ubezpieczenia pobierany jest z umowy (zawsze). Dotychczas dla zatrudnionym również na umowę o pracę wpisywany był kod „0110” a dla pozostałych z umowy.

Zmiany w wersji 19.01.008

  1. Na wydruku podsumowania listy płac oraz na szczegółowej liście płac poprawiono kwotę całkowitego kosztu pracodawcy. Kwota błędnie uwzględniała wypłacone przez pracodawcę zasiłki.
  2. Poprawiono wydruk IFT-1/1R. Program nie ujmował na deklaracji wypłat zagranicznych.
  3. Program instalacyjny rozwiązuje problem podwójnego roku 2018 w strukturze sprzedaży.
  4. Poprawiono tworzenie deklaracji RPA dla umów zlecenie.

Zmiany w wersji 19.01.007

  1. W module wystawiania faktur przez biuro w opcji „Dane do faktury” dodano edycję parametru „stan zapłaty faktury”. Dotychczas parametr ten chociaż był wyświetlany, to nie podlegał edycji.
  2. Dotychczasowy limit odpisu amortyzacyjnego dla samochodów osobowych, który stanowił koszt uzyskania przychodu wynosił 20tys. EUR. Oznaczało to, że dla samochodów osobowych o wartości początkowej większej niż 20tys EUR tylko część odpisu stanowiło koszt uzyskania – proporcjonalnie do stosunku limitu i wartości początkowej. Obecnie limit ten został zwiększony do 150tys. Zł (lub 225 tys), przy czym zgodnie z informacją MF, nowy limit dotyczy również samochodów przyjętych na ewidencję przed rokiem 2019. W związku z powyższym dodaliśmy nowy dokument „Zmiana Limitu”.
  3. Program instalacyjny dla środków trwałych z dotychczasowym limitem większym niż 78,0tys i mniejszym niż 90,2tys doda dokument zmiany limitu z nową wartością 150tys a dla środków z limitem większym niż 117,0 tys i mniejszym niż 135,3tys doda dokument z limitem 225tys. Kwoty graniczne wynikają z wahań kursu EURO od 2013 roku i kwoty 20 lub 30tys.EUR.
  4. W świadectwie pracy w punkcie „informacje uzupełniające”, dodano informację o okresie przechowywania dokumentacji pracowniczej. Okres ten wprowadzamy do programu w danych osobowych pracownika na zakładce nr 4.
  5. Podczas aktualizacji danych płacowych na podstawie ubiegłego roku aktualizowane są wszystkie umowy które nadal trwają lub zakończyły się w roku 2018. Dla tych umów aktualizowane są wszystkie wypłaty.
  6. Podczas aktualizacji urlopów, program będzie aktualizował ilość urlopu zaległego w 2019 roku na podstawie wykorzystanego urlopu w 2018 roku dla ostatniego zestawu płacowego. Dotychczas aktualizacja dokonywała się jedynie wtedy, gdy w programie na rok 2019 założony był zestaw płacowy na rok 2019.
  7. Poprawiono błąd przy aktualizacji płac. Program usuwał potrącenia komornicze.

KSP – RODO (Dostęp do danych przetwarzanych w biurach rachunkowych programem Ksp)


Zmiany w wersji 19.01.006

  1. Zaktualizowano podstawę składek na ubezpieczenie zdrowotne (obecnie 3803.56 )
  2. W środkach trwałych dodano w dowodzie wewnętrznym dokumentującym przekazywane do księgi odpisy, dodatkową informację o nieplanowych odpisach likwidowanych gruntów.
  3. Inne zmiany w wersji na rok 2018 i mające zastosowanie w wersji na rok 2019.

Zmiany w wersji 19.01.004

  1. Podczas dopisywania nowej firmy można dodatkowo wybrać numer wcześniej usuniętej firmy pod którym zostanie utworzona.
  2. W kartotece zatrudnionych na umowę zlecenie dodano opcję usuwania tych umów zlecenie, które kończą się przed podaną datą i nie mają wypłat po tej dacie.
  3. Uwzględniono zmianę formatu pliku dla importowanych pracowników przez system Saldeo.
  4. Przy imporcie faktur z pliku JPK_FA.XML część producentów oprogramowania do sprzedaży, dla faktur dokumentujących eksport usług nie wypełniała pola P_18 w którym zaznacza się, że zobowiązanym do zapłaty podatku jest nabywca. W tym przypadku faktury były uznawane za sprzedaż krajową. Obecnie jeśli taka sytuacja ma miejsce, oraz nie jest wykazany podatek ani nie jest to sprzedaż ze stawka 0%, lub ZW, KSP przyjmie że to jest eksport usług.
  5. W punkcie w którym rozliczamy podatek VAT w opcji z wydrukami dodano w ewidencjach pozycję F.Ewidencja VAT-koszt dla samochodów. Dla podatników rozliczających podatek naliczony strukturą sprzedaży (art.90), część podatku naliczonego związana ze sprzedażą zwolnioną, która nie podlega odliczeniu stanowi koszt uzyskania przychodu. Do bieżącego roku kwota ta w całości wynikała z prowadzonej ewidencji VAT i składanej deklaracji VAT-7. Obecnie jeżeli nieodliczony podatek VAT związany jest z wydatkami samochodowymi, podlega dodatkowym ograniczeniom. Zestawienie stara się to udokumentować. Zwróćmy uwagę, że kwoty zaliczane do kosztu uzyskania mogą się różnić od kwot przedstawionych w zestawieniu i wyliczonych z zastosowaniem prezentowanego tam procentu. Wynika to z faktu, że w rzeczywistości obliczenia są prowadzone z dokładnością do 12 miejsc po przecinku podczas gdy drukowany procent ma jedynie dwa miejsca po przecinku.
  6. Jeżeli właściciel korzysta z małego ZUSu (kod ubezpieczenia 0590, 0592) i rozlicza się razem z pracownikami, to dla potrzeb przekazania do płatnika deklaracji RCA-II dodano w danych właściciela na 4 zakładce informację o rocznym przychodzie za ubiegły rok. Dla takiego ubezpieczonego należy wprowadzić w dolnej części ekranu podstawę naliczenia składki na ubezpieczenie społeczne. Program do zestawu danych za styczeń doda deklarację RCA-II.
  7. Uwaga: Wszystkie deklaracje ZUS tworzone w programie KSP wymagają wersji programu płatnik 10.02.002, a najlepiej nowszej. Aktualna wersja ma błędy (np. niemożliwy jest import deklaracji ZSWA).
  8. Jeżeli wypłacamy pracownikom wynagrodzenia w następnym miesiącu za który są należne, lub wypłacamy premie roczne lub kwartalne za ubiegłe lata, lub w zestawie naszych składników wynagrodzenia, są takie od których w okresie pobierania zasiłku nie odprowadza się składek na ubezpieczenie społeczne, to będziemy musieli przekazać do ZUS deklarację RPA i ewentualnie zbiorczą deklarację RIA. Składniki o których tu wspominamy (np. dodatek stażowy, dodatek funkcyjny) są to takie składniki, które są należne pracownikowi w stałej wysokości niezależnie od tego czy przepracował cały miesiąc czy nie. Takie składniki są oznaczone w programie Ksp jako „Określone w umowie o pracę” (kolumna Um) oraz „Nie zmniejszane o okres pobierania zasiłku” (kolumna Absen.). Deklaracja RPA dołączana jest do zestawów importowanych przez program płatnika razem z innymi deklaracjami (RCA, RCA-II, RSA, RZA, DRA). Natomiast deklarację RIA przekazujemy do płatnika oddzielnie. Deklaracja dotyczy okresu od 1999 roku do 2018 włącznie i będziemy ją składać jeżeli przekażemy do ZUS oświadczenie OSW. W tym przypadku za pracowników zatrudnionych w okresie od 1999 do 2018 beziemy mieli skrócony do 10-ciu lat obowiązek przechowywania dokumentacji pracowniczej. Będziemy musieli złożyć ZUS-RIA za wszystkich pracowników ze wspomnianego okresu, których zwoniliśmy przed rokiem 2019. A za pracowników pozostających w stosunku pracy, wraz z deklaracją ZWUA – a więc gdy pracownika będziemy zwalaniać. Ponieważ do tej pory nie raportowaliśmy nigdzie odrębnie kwot pochodzących od stałych składników nie zmniejszanych za okres pobierania zasiłku, to nie były one bezpośrednio dostępne z poziomu formatek w Ksp. W historii wynagrodzeń wprowadziliśmy zmiany na zakładkach nr 1, 3, 5 aby pewne elementy niezbędne do złożenia RIA można było wypełnić ręcznie.
  9. Deklarację RIA można utworzyć w kartotece danych osobowych dla pracowników zatrudnionych lub zwolnionych. Należy zaznaczyć interesujących nas pracowników wybrać z menu (F5), opcję tworzenie RP-7 lub RIA. Program utworzy RIA dla zaznaczonych pracowników. Poszczególne deklaracje trzeba będzie uzupełnić (już w programie płatnik) o dane związane z przyczyna zwolnienia i podstawą prawną. Jeżeli dla danego pracownika nie wystąpią elementy z bloku V, VI, VII, program i tak utworzy puste RIA.
  10. Uwaga: Jeżeli importujemy do płatnika zestaw danych z deklaracjami RIA, trzeba być ostrożnym i uważać na niebezpieczny błąd. Jeżeli importowanego pracownika nie ma w płatniku, płatnik założy dla niego kartotekę, ale nie zaimportuje z xml’a żadnych danych. W takim przypadku należy deklaracje RIA usunąć i zaimportować jeszcze raz. Poprawny import odbywa się tylko wtedy, gdy pracownik ma założoną w programie płatnik kartotekę ubezpieczonego.

Zmiany w wersji 19.01.003

  • W instalacji, w parametrach księgowania można na czwartej zakładce ustawić parametr, który decyduje o tym, czy na wydrukach ma być umieszczany numer firmy wybieranej z menu w KSP.
  • Poprawiono aktualizację danych (ewidencje i księgi).

Zmiany w wersji 19.01.002

  • Poprawiono budowę PIT-11Z składanych przez podatników „osoby fizyczne”. Nadmiarowo dołączano identyfikator PESEL.
  • Poprawiono aktualizację płac na podstawie roku 2018. Program kończył pracę z błędem.

W wersji 19.01.001

  1. Pierwsza wersja programu na rok 2019. Nie jest jeszcze w pełni zgodna z przepisami 2019. Dokumenty można jednak już wprowadzać.
  2. Wersja ta zawiera dwie podstawowe zmiany. Pierwsza dotyczy złych długów, dla których skrócono termin korekty podatku naliczonego i odliczonego ze 150 dni do 90dni. Jeżeli dla dokumentów z roku 2018 termin zapłaty przypada przed dniem 3.X.2018, i dokument nie będzie zapłacony, program będzie korygował podatek naliczony po upływie 150 dni od terminu zapłaty. Jeżeli termin zapłaty będzie przypadał na dzień 3.X.2018 lub późniejszy, program zastosuje 90-cio dniowy okres korekty.
  3. Zlikwidowano cały punkt w programie poświęcony ewidencji przebiegu pojazdu. Obecnie wszystkie samochody z tej opcji, jeżeli miały powiązaną chociaż jedną fakturę zostały przepisane do opcji rejestr samochodów. Wydatki eksploatacyjne związane z użytkowaniem tych samochodów będziemy obecnie ewidencjonować w opcji paliwo + wydatki.
  4. Rejestr samochodów został obecnie uzupełniony o następujące informacje, które należy zweryfikować a brakujące dane uzupełnić.
    • Sposób użytkowania pojazdu. Dotychczas mieliśmy 3 wartości tego parametru A1, A2, i B. Obecnie uzupełniliśmy ten parametr o wartość E. Tego oznaczenia będziemy używać dla samochodu osobowego właściciela wykorzystywanego w działalności gospodarczej. Dotychczas taki samochód podlegał ewidencji przebiegu pojazdu. Obecnie wydatki związane z użytkowaniem samochodu będziemy wprowadzać w opcji paliwo + wydatki. Program sam na podstawie tego parametru zaliczy w koszty tylko 20% poniesionego wydatku.
    • Rozszerzono sposób nabycia pojazdu o „Zakup prywatny właściciela”, dla samochodów typu E.
    • Dodano parametr: rodzaj pojazdu E-Elektryczny i S-spalinowy. Dla samochodów elektrycznych limit wynosi 225000 a dla spalinowych 150000.
    • Dodano pole w które będziemy wpisywać wartość pojazdu (zwykle netto + połowa podatku VAT). Wprowadzona tu wartość będzie porównywana z limitem 150tys lub 225tys podczas obliczania kosztu uzyskania od kapitałowej części raty leasingu.
    • Dodano kilka pól, w które należy wpisać wartość pojazdu z polisy ubezpieczeniowej i datę od kiedy ta polisa obowiązuje. Wprowadzona tu wartość będzie porównywana z limitem 225tys lub 150tys podczas obliczania kosztu uzyskania od części raty leasingu związanej z ubezpieczeniem samochodu.
    • Wydatki eksploatacyjne związane z samochodem. Wydatki te wprowadzamy tak jak dotychczas w punkcie paliwo+wydatki. Należy wprowadzić kwotę netto faktury dokumentującej zakup i pełna kwotę podatku VAT. Dla samochodów typu B program będzie zaliczał do kosztów uzyskania 75% kwoty netto faktury powiększonej o 50% podatku VAT. Np. jeśli na fakturze mamy kwotę netto 100zł i 23zł podatku VAT program zaliczy w koszty 75%*(100+23/2). Dla samochodów typu E program zaliczy w koszty tylko 20%. Ograniczenie dotyczy wszystkich samochodów (typu B i E) bez względu na datę zakupu. Dla samochodów typu A1 i A2 w koszty zaliczany będzie cały wydatek (netto).
    • Leasing. Bardziej skomplikowany sposób związany jest z ustaleniem jaka część raty leasingu jest kosztem uzyskania. Dla umów leasingu zawartych do roku 2018 włącznie, nic się nie zmienia. Cała rata powiększona o 50% podatku VAT jest kosztem uzyskania. Natomiast dla umów zawartych po roku 2018 stopień skomplikowania obliczeń zależny jest od wartości samochodu. Jeśli wartość samochodu jest mniejsza od odpowiedniego limitu (150 lub 225tys) i część raty leasingu zawiera zgodnie z umową wydatki eksploatacyjne (wymiana klocków, tarcz, przeglądy itp.) to jedynie 75% tej części raty (po uwzględnieniu 50% podatku VAT) będzie kosztem uzyskania. Reszta raty będzie kosztem w 100% (netto + 50%vat). Gdy wartość samochodu przekracza odpowiednie limity, wpisując ratę leasingu należy jej wartość netto podzielić na 4 części:
    • część pierwsza zwana w programie kapitałową będzie podlegała ograniczeniu w takim stopniu jak ma się limit do wartości samochodu.
    • część druga zwana odsetkową nie będzie podlegać żadnym ograniczeniom
    • część trzecia zwana ubezpieczeniową będzie podlegać ograniczeniu w takim stopniu jak ma się limit do wartości samochodu z polisy.
    • część czwarta zwana eksploatacyjną będzie kosztem uzyskania w 75%.
    • Oczywiście wszystko zależy od typu samochodu. Ograniczeniom nie będzie podlegał pojazd typu A1. Samochód typu A2 będzie miał ograniczenie dla raty kapitałowej i ubezpieczeniowej, a samochód typu B na wszystkie części z wyjątkiem odsetkowej. Nie należy przywiązywać się do nazw poszczególnych części raty, należy je raczej rozumieć jako całą klasę wydatków które podlegają poszczególnym typom ograniczenia. Np. Jeśli uznamy że od części raty związanej z ubezpieczeniem GAP przysługuje nam pełna kwota odliczenia, to wpiszemy ją w pole z ratą odsetkową. Jeśli natomiast uznamy, że ta część podlega takim samym ograniczeniom jak ubezpieczenie, to wpiszemy ją w pole z rata ubezpieczeniową.
    • Odrębną kwestią jest rozliczanie nieodliczonej części podatku VAT związanej ze sprzedażą zwolnioną (Art. 90). Nie możemy na bieżąco rozliczać tej części podatku, bowiem struktura sprzedaży będzie znana dopiero 25-go lutego, gdy będziemy przesyłać do MF ewidencję JPK. Dotychczas cały nieodliczony podatek był kosztem uzyskania, więc jego wartość wynikała wprost ze składanej deklaracji VAT. Obecnie należy prowadzić odrębną ewidencję która pozwoli wyodrębnić z nieodliczonej kwoty podatku poszczególne części związane z fakturami dokumentującymi wydatki i raty leasingowe powiązane z samochodami. A gdy ustalimy ile nieodliczonego podatku przypada na poszczególną fakturę, trzeba będzie dodatkowo podzielić wydzielona kwotę na poszczególne części raty leasingowej i dopiero potem ustalić kwotę kosztu w oparciu o poszczególne limity. Program wykonuje wszystkie te obliczenia, ale nie ma stosownej dokumentacji. Poczekamy może MF coś uprości, bo dokumentacja sądząc po obliczeniach będzie zawiła.
    • W amortyzacji, dla samochodów podlegającym ograniczeniom w zaliczaniu do kosztów uzyskania rat amortyzacyjnych, należy wprowadzić odpowiedni limit. Dawniej ustalony na 20tys EUR, a obecnie 150tys PLN (lub 225 dla elektrycznych)